Από Σεπτέμβριο, εξέταση χωρίς ψηφιακό αποτέλεσμα δεν αποζημιώνεται

Από την 1η Σεπτεμβρίου, ο ΕΟΠΥΥ σταματά να πληρώνει τους παρόχους για κάθε διαγνωστική εξέταση της οποίας το αποτέλεσμα δεν έχει ανέβει στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας. Ένα βήμα που μετατρέπει το myHealth από βιτρίνα σε υποχρεωτική υποδομή της περίθαλψης, με τους ιατρικούς συλλόγους να ζητούν αναβολή και δύο πρακτικά ζητήματα ακόμη ανοιχτά.

Με μια ματιά:

• Τι αλλάζει: η καταχώριση του αποτελέσματος γίνεται όρος αποζημίωσης, όχι απλή δυνατότητα προβολής.
• Ποιους αφορά πρώτα: ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και κλινικές, για τις εξετάσεις αίματος και ούρων.
• Ποιοι αντιδρούν: ιατρικοί σύλλογοι και εργαστήρια ζητούν παράταση, επικαλούμενοι μη έτοιμο σύστημα.

Ο ηλεκτρονικός φάκελος υγείας, το myHealth που ήδη δείχνει συνταγές και παραπεμπτικά, παύει από 1η Σεπτεμβρίου 2026 να είναι απλή βιτρίνα. Γίνεται όρος για να αποζημιωθεί ο πάροχος: αν το αποτέλεσμα μιας διαγνωστικής εξέτασης δεν ανέβει στο κρατικό Ψηφιακό Αποθετήριο, ο ΕΟΠΥΥ δεν πληρώνει τη συγκεκριμένη εξέταση (ΕΟΠΥΥ). Αυτή η λεπτομέρεια, ποιος πληρώνεται και πότε, μετατρέπει έναν προαιρετικό φάκελο σε υποχρεωτική υποδομή.

Η διαδρομή του αποτελέσματος

Το παραπεμπτικό λειτουργεί σαν voucher: λέει ποια εξέταση, για ποιον, από ποιον γιατρό. Στο διαγνωστικό κέντρο η εξέταση εκτελείται, η «συναλλαγή». Το αποτέλεσμα είναι η «απόδειξη». Μέχρι σήμερα αυτή η απόδειξη κατέληγε σε χαρτί, PDF ή email, και ο ασθενής την κουβαλούσε από ιατρείο σε ιατρείο. Τώρα προστίθεται ένα υποχρεωτικό βήμα: ο πάροχος πρέπει να καταχωρίσει το αποτέλεσμα στο Ψηφιακό Αποθετήριο, ώστε να μπει στην κοινή εικόνα του Εθνικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας (ΕΟΠΥΥ, ΕΗΦΥ).

Ο πολίτης μπαίνει με κωδικούς TaxisNet και βλέπει μόνο τα δικά του δεδομένα (Υπουργείο Υγείας). Ο γιατρός, μέσω του εργαλείου myHealthDoc, αντλεί ιστορικό, εξετάσεις και αγωγή αντί να περιμένει τα χαρτιά του ασθενή (Υπουργείο Υγείας).

Το κρίσιμο είναι πότε γίνεται ο έλεγχος. Δεν πρόκειται για μεταγενέστερο έλεγχο, αλλά για αυτόματο φίλτρο πληρωμής. Όταν ο πάροχος κλείνει τον μηνιαίο λογαριασμό του, το σύστημα εκκαθάρισης ψάχνει μόνο του, απόδειξη προς απόδειξη, αν κάθε αποτέλεσμα βρίσκεται στο Αποθετήριο. Όποιο λείπει, δεν πληρώνεται μόνο εκείνο. Η κύρωση χτυπά τη μεμονωμένη εξέταση, όχι όλο το παραπεμπτικό (ΕΟΠΥΥ, ygeiamou).

Η πρώτη φάση δεν πιάνει τα πάντα. Αφορά ιδιώτες παρόχους στις κατηγορίες «Διαγνωστικά Κέντρα» και «Ιδιωτικές Κλινικές», για τις εξετάσεις αίματος και ούρων, αιματολογικές, βιοχημικές, ορμονολογικές και τις ραδιοανοσολογικές παραλλαγές τους, όσα το σύστημα ονομάζει «Βιολογικά Υλικά 1 & 2» (ΕΟΠΥΥ). Θεσμική βάση, σύμφωνα με αποδελτιώσεις του ΦΕΚ, είναι υπουργική απόφαση του Μαρτίου 2026 που υποχρεώνει δημόσιες και ιδιωτικές μονάδες να ενημερώνουν το Αποθετήριο, με τη σκληρή συνέπεια της μη αποζημίωσης να χτυπά τους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ (Οδηγός του Πολίτη, DailyPharmaNews).

Οι τριβές πριν την έναρξη

Το πρόβλημα δεν είναι η αρχή της ψηφιοποίησης, αλλά η ετοιμότητα. Οι ιατρικοί σύλλογοι και τα εργαστήρια συγκλίνουν: ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών ζήτησε αναστολή μέχρι ασφαλές χρονοδιάγραμμα (Καθημερινή), η ΠΟΣΙΠΥ μιλά για «πλήρη αδυναμία εφαρμογής», ενώ άλλοι σύλλογοι ζητούν παράταση έως το τέλος του έτους (SKAI). Η ένσταση έχει βάση: το λειτουργικό πλαίσιο ανακοινώθηκε, όμως δεν έχει δημοσιευτεί το πλήρες σχήμα πεδίων που θα στέλνει κάθε εργαστήριο, θα το ορίσει η ΗΔΙΚΑ με νεότερη ανακοίνωση (Healthview). Σαν να μην έφταναν αυτά, από 1η Νοεμβρίου γίνεται υποχρεωτική και η αντιστοίχιση με το LOINC, το διεθνές πρότυπο κωδικοποίησης εργαστηριακών εξετάσεων. Δεν είναι απλό «ανέβασμα» και πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο λάθους σε μικρά εργαστήρια με παλιά συστήματα.

Υπάρχει και το ζήτημα των ίδιων των δεδομένων. Ένα λάθος αποτέλεσμα δεν επιδέχεται άμεση διόρθωση μέσα από την εφαρμογή. Ο πολίτης πρέπει να απευθυνθεί στην πηγή, εργαστήριο ή γιατρό, καθώς ο GDPR δίνει δικαίωμα διόρθωσης μέσω του φορέα που τηρεί το στοιχείο (GDPR άρθρο 16). Και σε μια κεντρική υποδομή όπου δεδομένα υγείας τηρούνται τουλάχιστον 20 χρόνια, ένα λάθος «κληρονομείται» παντού (ΗΔΙΚΑ).

Δύο εκκρεμότητες μένουν ανοιχτές. Πρώτον, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν μια εξέταση που «έκοψε» ο έλεγχος μπορεί να διορθωθεί στον ίδιο κύκλο ή απαιτεί νέα υποβολή. Δεύτερον, λείπει ορατό αρχείο καταγραφής, ποιος άνοιξε τον φάκελο και πότε. Όσο αυτά μένουν αδιευκρίνιστα, ο ίδιος μηχανισμός που υπόσχεται λιγότερες «πληρωμές χωρίς ίχνος» ρισκάρει να μετακυλήσει το βάρος της απόδειξης στον ασθενή και τον πάροχο.