Τρακτέρ στο Σύνταγμα: Το φιάσκο ΟΠΕΚΕΠΕ και η διαρροή στην Ελληνική Λύση

Η απόφαση για την κάθοδο των τρακτέρ στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου δεν είναι απλώς μια κυκλοφοριακή απειλή για το κέντρο της πρωτεύουσας. Είναι η ομολογία αποτυχίας ενός μοντέλου διαχείρισης που κράτησε 55 ημέρες —το μεγαλύτερο διάστημα κινητοποιήσεων στη σύγχρονη ιστορία— και κατέληξε σε αδιέξοδο. Όταν η επαρχία πολιορκεί το κέντρο, το πρόβλημα παύει να είναι κλαδικό και γίνεται βαθιά πολιτικό.

Η κρίση εμπιστοσύνης και το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ

Το Μαξίμου υποτίμησε την οργή. Πόνταρε στην κόπωση των αγροτών και στην τακτική του «διαίρει και βασίλευε», καλώντας σε συναντήσεις επιλεκτικές αντιπροσωπείες. Η στρατηγική κατέρρευσε γιατί η φετινή εξέγερση δεν αφορά μόνο το κόστος παραγωγής, αλλά την αξιοπρέπεια.

Η θρυαλλίδα δεν ήταν μόνο το ρεύμα ή το πετρέλαιο, αλλά το φιάσκο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το «τεχνικό λάθος» που οδήγησε σε περικοπές ενισχύσεων και η αποκάλυψη κυκλωμάτων με «εικονικά αγροτεμάχια» διέλυσαν κάθε ίχνος εμπιστοσύνης. Οι αγρότες είδαν επιδοτήσεις να χάνονται ή να πηγαίνουν σε επιτήδειους, ενώ η κυβέρνηση μιλούσε για «εξυγίανση» (Liberal.gr). Το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης είναι πλέον κεντρικό, δίπλα σε αυτό της επιβίωσης.

Το πολιτικό κόστος: Η ΝΔ αιμορραγεί προς τα δεξιά

Η κυβέρνηση έχει λόγους να ανησυχεί, και αυτοί είναι αμιγώς εκλογικοί. Η Νέα Δημοκρατία, που παραδοσιακά κυριαρχεί στον κάμπο (με ποσοστά κοντά στο 48% στους αγρότες το 2023), βλέπει τα ποσοστά της να κατακρημνίζονται στη Θεσσαλία και την Κρήτη.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ποιος καρπώνεται τη φθορά. Η αντιπολίτευση από τα αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) δεν εισπράττει, καθώς δεν έχει πείσει ότι διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο. Αντιθέτως, ο μεγάλος κερδισμένος φαίνεται να είναι η Ελληνική Λύση, η οποία καταγράφει ιστορικά υψηλά στην αγροτική περιφέρεια, εκμεταλλευόμενη την οργή για το κόστος ζωής και την αίσθηση εγκατάλειψης (Tanea.gr).

Ένα κίνημα χωρίς συνομιλητή

Το δομικό πρόβλημα που αποκαλύπτει η κρίση είναι η ανυπαρξία θεσμικού διαλόγου. Μετά την κατάρρευση της ΠΑΣΕΓΕΣ, δεν υπάρχει επίσημος, θεσμικός συνομιλητής. Η κυβέρνηση αναγκάζεται να συνομιλεί με ad-hoc επιτροπές μπλόκων, σε ένα καθεστώς «διαλόγου κρίσης» που ενεργοποιείται μόνο όταν κλείνουν οι δρόμοι.

Οι αγρότες έρχονται στην Αθήνα ζητώντας το αυτονόητο: αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία και ρεύμα που να μπορούν να πληρώσουν. Η κυβέρνηση απαντά με «δημοσιονομικούς περιορισμούς». Στις 13 Φεβρουαρίου, στο Σύνταγμα, θα φανεί αν το χάσμα μεταξύ της «δημοσιονομικής ευθύνης» και της πραγματικής οικονομίας είναι πλέον αγεφύρωτο (CNN.gr).